Deze maand kreeg ze daverende recensies voor haar rol in de film Mudbound en vandaag is weer een speciale dag voor Mary J. Blige. Precies 23 jaar geleden verscheen My Life. Op haar tweede album stortte Blige haar gebroken hart uit over oude soul samples. Het werd een enorm succes en maakte een nog grotere ster van de toen 23-jarige zangeres. Hier zijn 13 dingen die je vast nog niet wist over deze R&B-klassieker.

Mary J. Blige My LifeKan ze het nog een keer doen? Dat was de grote vraag toen Mary J. Blige en Puff Daddy in het najaar van 1993 de opvolger van haar debuutalbum gingen opnemen. What’s The 411? was een groot succes, dankzij de unieke mix van hip hop en soul. In het najaar van 1994 was My Life klaar. Blige’s tweede album bleek een stuk minder vrolijk en dansbaar te zijn dan de voorganger.

My Life was een groot succes. De persoonlijke teksten van Mary bleken perfect te passen bij de samples van oude soul klassiekers. Het was een groot contrast met de zwoele R&B van TLC en Janet Jackson op dat moment. My Life zat vol met emotie en werd daardoor één van de meest invloedrijke urban albums van de jaren ’90.

Hoewel My Life de hitlijsten aanvankelijk niet bestormde, ging het alleen al in Amerika meer dan drie miljoen keer over de toonbank. Het album was ook populair in Europa, dankzij de singles “Be Happy” en “I’m Goin’ Down”. Artiesten als Sam Smith, Keyshia Cole, Emeli Sandé en Jazmine Sullivan noemen het de blauwdruk voor hun eigen muziek.


Begin dit jaar bracht Blige haar veertiende studioalbum Strength of a Woman uit. Ze is tegenwoordig een levende legende. 23 jaar geleden werd dankzij My Life al duidelijk dat de zangeres een blijvertje in de muziekwereld zou zijn. Herleef de pijnlijk mooie soul van dit album – of maak er kennis mee – via de volgende dertien feiten.

1. Pain is love
Producer Puff Daddy had geen idee dat de opvolger van What’s The 411? zo anders zou klinken. Wat hij wél wist, was dat Mary deze keer zelf de teksten moest schrijven. Het eerste nummer dat Blige schreef was “Be With You” (track #12) en het was meteen duidelijk: ze had een gebroken hart. Een groot deel van de liedjes op My Life, zoals “I’m The Only Woman” en “Don’t Go”, gaat over Blige’s slechte relatie met zanger K-Ci Hailey van Jodeci. Ouch!

2. Soul searching
De titel Queen of Hip Hop Soul had Mary al in de pocket, door de brug die zij tussen de twee genres wist te slaan. De nummers op My Life steunden ook hevig op samples, maar deze keer koos Puffy voor soul klassiekers van Rick James (“Mary Jane”), Isaac Hayes (“I Love You”), Al Green (“I’m The Only Woman”) en Barry White (“You Bring Me Joy”). Een geniaal idee!

3. Sang, girl!
Toen Mary J. Blige doorbrak met “Real Love” werd ze met open armen ontvangen door de muziekwereld. Toch kreeg ze ook kritiek. Blige zou technisch verre van perfect klinken en zelfs vals zingen. De vele samples en haar stoere imago versterkten de kritiek. Daarom werd bij het opnemen van My Life meer nadruk op haar vocalen gelegd. Mary legde zo veel gevoel in haar zang dat ze één van de belangrijkste vocalisten van haar generatie werd.

4. Snif, snif
Producer Chucky Thompson had geen idee dat Mary in een slechte relatie zat, totdat ze “I Never Wanna Live Without You” opnamen. De zangeres was letterlijk aan het huilen toen ze het gevoelige nummer moest inzingen in de studio, vertelt hij. Op dat moment wist niemand dat Blige zo populair zou worden door haar unieke talent om pijn te vertalen naar mooie muziek.

5. Geen Biggie
Track #6 is een korte interlude waarop Keith Murray rapt op de beat die later Biggie’s “Who Shot Ya” zou worden. Eigenlijk zou The Notorious B.I.G. himself op My Life te horen zijn. Maar zijn rap was zo grof dat Big Poppa op het laatste moment werd vervangen. De producers wilden geen ‘Parental Advisory’ waarschuwing op het album, omdat dat de verkoop van My Life zou kunnen beïnvloeden. Geen Biggie dus!

6. It’s a family affair
Mary maakte deel uit van het populaire label Bad Boy. Omdat alle artiesten samen een soort grote familie vormden, werkten ze ook mee aan elkaars albums. Zo kun je de stem van Faith Evans veelvuldig horen op de backing vocals van My Life. Ook Mary’s zus LaTonya doet veel achtergrondzang. Blige’s vriendje K-Ci en de rest van Jodeci gingen ook gewoon mee de studio in.

7. Covered
Op What’s The 411? had Mary de ultieme versie van Chaka Khan’s “Sweet Thing” gezongen. Daarom wilde ze voor My Life ook een cover opnemen en ze wist meteen welke. ‘I always wanted to sing that song’ zegt Blige over “I’m Goin’ Down” van Rose Royce. Mary’s versie werd een ware soul klassieker. Later coverde ze ook één van haar grootste idolen: Aretha Franklin. Blige’s versie van “Natural Woman” – toegevoegd aan een latere uitgave van My Life – werd haar eerste Top 40 hit in Nederland.

8. Got beef?
Behalve een ‘dynamic duo’ in de studio, waren Puffy en Mary beste vrienden. Dit veranderde toen de producer opeens een andere Bad Boy zangeres naar voren schoof. Faith Evans had niet alleen hetzelfde imago als Blige, ook de hip hop soul sound werd schaamteloos gekopieerd. Mary voelde zich verraden en verbrak alle banden met Puff Daddy. My Life was lange tijd hun laatste samenwerking totdat ze in 2002 een remix-versie van “No More Drama” opnamen en een jaar later samen het album Love & Life maakten.

9. Marvin who?
De vierde track op My Life is “Marvin Interlude”. Dit korte stukje is vernoemd naar Marvin Gaye, omdat Mary het in precies dezelfde stijl zingt als de legendarische “I Want You” zanger.

10. This is the remix
In de jaren ’90 waren remixes hot, hot, hot. De remixes van sommige My Life nummers waren zelfs net zo bekend als het origineel. Vooral “I Love You” met een rap van Smiff n Wensun was in 1995 uitermate populair. Op de remix van “Be With You” was een toen nog onbekende rapster te horen. Ze brak later door als lid van de Fugees en nodigde Blige in 1998 uit voor een duet op haar album The Miseducation Of Lauryn Hill.

11. Kliekjes
Meestal sneuvelen er heel wat opgenomen nummers als een album definitief wordt samengesteld. Bij My Life was dit niet het geval. Al het materiaal uit de sessies werd gebruikt, op één na. Het melancholische “Everyday It Rains” werd geschrapt. Tot op de dag van vandaag weet niemand waarom. Gelukkig kwam de track op de soundtrack voor The Show terecht en konden fans toch genieten van dit prachtige nummer.


12. Second life
Eind 2011 bracht Blige een tweede deel van My Life uit, met de titel My Life II: The Journey Continues. Fans namen haar dit niet in dank af en het werd geen groot succes. Wel wist ze haar voorlopig laatste top tien hit te scoren met “Mr. Wrong”, een samenwerking met Drake.

13. Back To Black

Hoewel de meeste nummers op My Life liefdesliedjes zijn, heeft het album een donker randje. Dat komt omdat Mary naar eigen zeggen depressief was tijdens de opnames: ‘Ik was 23 en hield niet van mijzelf, twijfelde constant aan mijn talent en uiterlijk en zat in een slechte relatie. Bovendien was ik verslaafd aan drugs en alcohol.’ De zangeres vertelt vaak dat ze bijna was geëindigd als Amy Winehouse.

‘Het enige dat ik kon doen was huilen en bidden dat het beter zou worden.’ “Be Happy” is daar het ultieme voorbeeld van. Track #17 van My Life is één van Blige’s meest persoonlijke nummers. De waardige afsluiter van een album dat nu nog net zo pijnlijk mooi klinkt als 23 jaar geleden. Blige heeft daarna nog vele prachtige albums gemaakt, maar My Life is duidelijk haar magnus opus.