Iedereen die Ledisi live heeft gezien, weet dat zij een groot talent is. De zangeres is geen vreemde meer in de soulwereld, al is ze ook weer geen household name. Haar uitmuntende vocalen zijn haar kenmerk. Helaas vertaalt dit talent zich nog steeds niet naar plaat. Op alweer haar zevende album The Truth houdt Ledisi het simpel. Wederom weer te simpel.

Wat maakt Ledisi’s vocalen zo geweldig? Zoals bij veel soulzangeressen, zijn deze beïnvloed door voorbeelden uit de jazz. Dit maakt dat Ledisi technisch gezien onberispelijk is. Maar van nature is haar stem ook diep, warm, veelzijdig en authentiek. De perfecte ingrediënten voor een succesverhaal dus.

ledisi the truthLedisi is dan ook erg gewaardeerd in de muziekwereld. Haar Feeling Orange But Sometimes Blue kreeg een award voor Outstanding Jazz Album en opvolgers Lost & Found en Turn Me Loose werden genomineerd voor een Grammy. Vooral live gooit Ledisi hoge ogen. Haar optredens zijn altijd van hoge kwaliteit. Helaas kan niet hetzelfde worden gezegd over haar langspelers.

Het probleem zit ‘m erin dat Ledisi steeds verschillende stijlen uitprobeert. Op zich is dat een pre voor een artiest, maar bij de van oorsprong jazz-zangeres werkt het niet. Het resultaat is dat Ledisi niet echt een eigen sound heeft in de studio.

Met haar vorige album Pieces Of Me ging ze helemaal voor het grote publiek met simpele popliedjes als “Pieces Of Me” en “Bravo”. Ook al waren niet al haar fans hier blij mee, het leverde Ledisi wel veel succes op. De titeltrack is haar grootste hit tot nu toe en Pieces Of Me werd haar bestverkochte album. Blijkbaar bevalt deze koers, want op nieuw album The Truth houdt Ledisi het weer simpel.

ledisi i blame youDe eerste single “I Blame You” kwam eind vorig jaar al uit en gaf hoop. Het is een portie lekkere popsoul in de lijn van Beyoncé’s “Love On Top”. Hetzelfde geldt voor het swingende “Rock With You” en warme “Like This”.

Als je niet te veel verwacht van The Truth, kun je genieten van pakkende melodieën en Ledisi’s tip top stem. Maar voor mensen die hopen dat de zangeres haar talent optimaal benut, is het wederom een teleurstelling. De teksten zijn nogal simplistisch en de hevige productie op nummers als “That Good Good” en “Anything” is een afknapper.

De tweede helft van The Truth bevat wat meer emotie. “The Truth” en “Can’t Help Who You Love” zijn mooie nummers. Maar al met al is The Truth te simpel voor iemand van Ledisi’s kaliber. Je kunt haar beter live gaan zien en dit album overslaan. Dat is helaas de waarheid.