Als Joss Stone bijna negen jaar geleden debuteert met The Soul Sessions, is zij eigenlijk een jong meisje met een volwassen stem. Hoewel ze door de muziekwereld wordt verwelkomd als groot talent, weet Stone haar draai nooit echt te vinden. Met The Soul Sessions vol. 2 maakt zij nu een doorstart.

Het probleem is eigenlijk dat haar materiaal niet echt een ziel heeft. Dit is in eerste instantie te wijten aan haar platenmaatschappij. Met The Soul Sessions waagt Stone zich aan covers van grote soulartiesten. Ze heeft de stem, maar niet de levenservaring.

Daarom klinkt ze beter op vrolijke liedjes als “Super Duper Love” (Willie Garner) dan op dramatische ballads als “The Chokin’ Kind” (Harlan Howard) en “All The King’s Horses” (Aretha Franklin).

Met haar volgende projecten wordt gezocht naar materiaal dat beter bij Stone’s leeftijd past. Op Mind, Body & Soul (2004) zingt ze popliedjes met een vleugje soul. En op Introducing Joss Stone (2007) doet ze bijna hetzelfde, hoewel de titel anders doet vermoeden. Haar stem mag dan voor krachtig en soulvol doorgaan, Stone’s muziek weet de luisteraar nooit te raken zoals haar idolen dat doen.

Intussen staan er meer jonge zangeressen op met soulstemmen. Los van de gouden keeltjes, barst hun werk ook nog eens van de persoonlijkheid. Tussen Amy Winehouse en Adele is Joss Stone eigenlijk kleurloos. Als zij colaatjes waren, zou Stone niet meer dan een ‘soul zero’ zijn.

Stone is gewoon een vrolijk hippiemeisje dat van zingen houdt. Haar stem is gegroeid sinds haar debuut. Ook legt ze wat meer persoonlijkheid in haar muziek. Maar ze mist gewoon authenticiteit en gevoel voor dramatiek: de ingrediënten voor cola boordevol soul. Dat ze weer covers zingt, helpt natuurlijk ook niet echt.

Het resultaat is een prima plaat voor liefhebbers van soulvolle popmuziek. Stone’s stem is in topvorm, het irritante randje van vroeger is ze kwijt. Ook de producers en muzikanten hebben uitstekend werk verricht.

Hoogtepuntjes zijn het frisse “While You’re Out Looking For Sugar” en “Pillow Talk”. Op “I Don’t Want To Be With Nobody With You”, “The High Road” en “The Love We Had” is Stone ook verrassend overtuigend.

Maar meer dan een ‘soul light’ wordt Joss Stone’s product niet. Verwacht vooral geen kippenvel en je zult je geen buil vallen aan The Soul Sessions vol. 2. Voor het echte werk snellen we daarna gewoon naar Youtube en checken we de originele versies van de gekozen soulklassiekers.