Jill Scott staat al vijftien jaar aan de top van de soulwereld. De muziek op haar vijfde studioalbum Woman bevat alle traditionele ingrediënten, maar met een nieuw sausje.

video jill scott you don't knowWie houdt er niet van Jill Scott? Vijftien jaar geleden sloot de soulwereld haar in het hart dankzij het uitmuntende Who Is Jill Scott?. Onlangs verscheen de compilatie Golden Moments om ons eraan te herinneren hoeveel mooie liedjes Scott maakte en nu is er ook Woman, haar vijfde studioalbum.

Het is de perfecte titel voor Jill Scott anno 2015. De 43-jarige zangeres is op en top en vrouw. En bij een ‘grown woman’ hoort ook ‘grown folks music’. Het stevige geluid op Woman zorgt voor haar meest volwassen album tot nu toe. Iets waarin ze met The Real Thing in 2007 niet slaagde.

Woman heeft alle traditionele ingrediënten van een Jill Scott album: haar ongeëvenaarde stemgeluid, goudeerlijke teksten, gevatte spoken word, gevoelige interludes én een flinke portie humor. Maar dan met een nieuw sausje!

Zo zou ze het zelf misschien ook verwoorden, want Woman bevat veel referenties naar eten. ‘There will be no more home made waffles, okay?’ zingt ze op “Closure”, het beste nummer. Het pittige “Wild Cookie” gaat echter niet over een koekje, maar over een lichaamsdeel van Scott met een geheel eigen wil.

Net als The Light Of The Sun (2011) heeft de opvolger een freestyle gevoel. Maar deze keer geen raps en vrolijke jam sessies. Op Woman lijkt het alsof Scott improviseert door haar losse manier van zingen. Tel daarbij de grote rol van haar funky band en de lange lengte van veel tracks op en de uitkomst is een album dat klinkt alsof je bij een optreden in een rokerige bar bent.

“Run, Run, Run” swingt de pan uit en “Can’t Wait” is een broeierig soulstuk. ‘Can’t wait to be loved by you,’ zingt een ultra-passionele Scott. Op “You Don’t Know”, een duidelijk hoogtepunt, bezingt Jilly from Philly haar blues alsof ze Etta James herself is.

Tegenover deze rauwe tracks, staan meer gepolijste R&B-nummers als “Lighthouse” en de huidige single “Fool’s Gold”. Ze zijn goed, maar helaas geen knallers als “Golden”, “So In Love” en “Gettin’ In The Way”.

Het nieuwe sausje kan in het begin moeilijk te verteren zijn. Daarom is dit een album dat je vaker moet horen om het te waarderen. Als je even doorzet, kun je genieten van een lekkere finale. Woman eindigt met “Back Together”, een ballad in de stijl van Aretha Franklin, en het Motown-achtige “Coming To You”, waarin Scott aankondigt snel naar ons toe te komen.

Hopelijk lost ze die laatste belofte snel in, want Scott is tegenwoordig sensationeler als live-act – ze gaf eind 2011 nog een concert in Paradiso – dan op plaat. Toch is Woman een smaakvolle aanvulling op haar indrukwekkende discografie, dankzij de broodnodige vernieuwingen. Het zoveelste gouden moment in een platina carrière.