Onlangs vierde Brandy haar twintigjarige jubileum in de muziekindustrie. Hoe grootser haar albums werden, hoe kleiner het succes. Tien jaar geleden kwam haar ‘magnus opus’ uit, geproduceerd door Timbaland. Met Afrodisiac rekent Brandy voorgoed af met haar brave imago. En maakt ze duidelijk dat ze een artiest is waarmee rekening gehouden moet worden.

Al voor haar twintigste heeft Brandy Norwood meerdere multiplatina albums en succesvolle acteerrollen op zak. Het schattige “The Boy Is Mine” meisje met de vlechtjes kan niets fout doen bij het Amerikaanse publiek. Haar imago loopt echter een deuk op als Brandy in 2002 zwanger raakt. Een schijnhuwelijk kan Brandy’s imago niet redden en het uitstekende derde album Full Moon wordt geen succes.

Kleine meisjes worden nu eenmaal groot. Het ‘girl next door’ imago is voorgoed verleden tijd, getuige de sexy titel en promotiefoto’s voor Afrodisiac, Brandy’s vierde album. Ook haar vaste producer Rodney Jerkins, die megahit “The Boy Is Mine” produceerde, is de laan uitgestuurd. Een nieuwe look, een nieuw geluid!

“Talk About Our Love” is geproduceerd door nieuwkomer Kanye West, die ook meerapt. Een stijlvolle comeback single die #25 bereikt in de Nederlandse charts. Maar geen goede indruk van Afrodisiac. Het merendeel van de plaat is namelijk geproduceerd door Tim “Timbaland” Mosley. Toen zijn muze Aaliyah in 2001 overleed, verloor hij naar eigen zeggen de helft van zijn creativiteit. Blijkbaar is een deel terug, want zijn productie op Afrodisiac is weer groots.

Timbaland en Brandy zijn een onverwacht goede match. Op album opener “Who I Am” valt meteen op hoe Brandy’s stem gegroeid is. B-Rocka klinkt rauwer dan normaal en dat geeft de liedjes flink wat persoonlijkheid. Al heeft Brandy zelf geen letter van de teksten geschreven, ook deze lijken persoonlijker. Ze zingt met zo veel overgave dat het wel over haar moet gaan.

Hoogtepunt is “I Tried”, dat doet denken aan Justin Timberlake’s “Cry Me A River”. Het is één van Brandy’s beste vocale prestaties tot nu toe en de slim gekozen Iron Maiden sample doet wonderen. Ook op “Should I Go” horen we een verrassende sample. Over een riedeltje uit Coldplay’s “Clocks” bezingt Brandy haar twijfels over de muziekindustrie, mede door het overlijden van Aaliyah.

De spirit van Aaliyah is sterk aanwezig op Afrodisiac. Op “Who Is She 2 U” imiteert Brandy haar succesvol. De harde beats en mysterieuze melodie, een trademark van Aaliyah, werken goed. Maar op “Come As You Are” kan Brandy de energie van Timbaland niet helemaal bijhouden. Dit doet je afvragen wat voor grootse liedjes Aaliyah en Timbaland nog hadden kunnen maken.

Maar samen met Brandy heeft Timbo zeker ook meesterstukjes gecreëerd. “Focus” en “Finally” zijn toppers die je keihard op repeat wilt zetten. Voor de oude fans zijn ballads als “Say You Will” en “How I Feel” een welkome afwisseling tussen alle muzikale drukte.

Met Afrodisiac levert Brandy haar meest volwassen werk tot dan toe af en misschien zelfs haar beste. Een knappe prestatie, want het niveau van haar albums lag altijd al hoog. Helaas wordt Afrodisiac gezien als een flop. In Amerika krijgt het wel een gouden onderscheiding en in Nederland weet het de #45 van de album top 100 te bereiken. Het titelnummer is een grote hit in Groot-Brittanië.

In 2008 komt Brandy terug met Human dat het nog slechter doet. Haar carrière lijkt voorbij, tot ze in 2012 weer een grote hit scoort met “Put It Down” van Two Eleven. Beide albums zijn uitstekend en bewijzen – samen met Afrodisiac – dat Brandy de geschiedenis in zal gaan als één van de groten der R&B.