Als je buurmeisje, moeder én collega’s het over haar Billboard Awards optreden hebben, weet je genoeg: Beyoncé runs the world! Toch was het schrikken toen de nieuwe single “Run The World” uitkwam, een bak herrie waar je duizelig van wordt. Het is moeilijk om lekker mee te zingen en ook dansen wordt lastig op het rare ritme.

Hoe vreemd “Run The World (Girls)” ook is, het is toe te juichen dat ze geen europop single heeft gemaakt. Veel R&B-artiesten als Usher, Jennifer Lopez en Chris Brown zijn al gezwicht voor deze hitgevoelige dance-sound. Beyoncé is ditmaal echter minder bezig met het maken van hits en trekt haar eigen plan.

Op haar vierde album gaat Beyoncé voor tijdlozer materiaal. Haar alter ego Sasha Fierce is ook overbodig.  De evolutie van Beyoncé’s stem, die begon bij haar album B’Day, bereikt op 4 een nieuw hoogtepunt. Dit maakt het haar beste album tot nu toe.

Volwassen
4 opent verrassend met een rustig nummer. “1+1” is geen gladde ballad à la “Irreplaceable”, maar doet eerder denken aan “Purple Rain” van Prince. Beyoncé zingt rauwer dan we van haar gewend zijn en lijkt te zeggen: ‘Ik ben volwassen geworden. Persoonlijk en muzikaal.’

Op 4 komen alle genres uit Beyoncé’s muzikale verleden samen: pop, r&b, hip hop, soul en zelfs wereldmuziek. “I Care,” “Best Thing I Never Had” en “I Was Here” zijn commerciële nummers die door iedereen gezongen kunnen worden, ware het niet dat Beyoncé vocaal helemaal los gaat.

Ster
De ‘riffs and runs’ zijn die van een prof en de gelaagde koortjes halen gemakkelijk het niveau van Michael Jackson. Op het Jacksons 5-achtige nummer “Love On Top” zijn de toonwisselingen zelfs niet meer bij te houden.

Dat Beyoncé net zo cool is als haar echtgenoot horen we op “Party”, een mid-tempo track die doet denken aan R&B uit de jaren ’90. André 3000 en Kanye West maken het feest compleet, maar Beyoncé is de ster met haar ‘laid back delivery’. Ook op “Countdown” steelt ze de show. Ontelbare tempowisselingen, woordspelingen, hysterisch gezang en een heuse fanfare band. Alleen Beyoncé komt er zonder kleerscheuren vanaf.

Artistiek en commercieel
Twee van de beste nummers op 4 zijn regelrechte tegenpolen. Op “Rather Die Young” is less more. Een beheerste liefdesode, waarbij je je in de jaren ’70 waant. Op “Start Over” spatten de vonken er juist af. Dat deze nummers niet in het huidige radioformaat passen, lijkt Beyoncé weinig te kunnen schelen.

Staat er dan geen regelrechte Beyoncé knaller als “Crazy In Love” en “Single Ladies” op 4? Jawel! Met “End Of Time” levert Beyoncé weer een zeer aanstekelijk nummer af, zoals alleen zij dat kan. 4 is het bewijs dat artistiek en commercieel best samen kunnen gaan in de woelige wereld van de popmuziek.