Veel rappers en r&b-artiesten zingen over het harde leven op straat en harde seks. Zo ook August Alsina op zijn debuutalbum Testimony. Hij doet het echter op zo’n onoriginele en overdreven manier, dat hij een zingend cliché wordt.

August AlsinaDe 22-jarige August Alsina is in de Verenigde Staten al aardig bekend dankzij de hit “I Luv This Shit”. Hij timmert dan ook al een tijdje aan de weg. Na twee mixtapes en een EP is zijn eerste langspeler nu een feit. Hij zingt over het leven waarin veel zwarte, Amerikaanse jongeren zich helaas nog steeds herkennen.

Opener “Testify” gaat over het harde leven van August Alsina. Hij had geen geld, geen diploma, een drugsverslaafde vader en werd door zijn moeder op straat gegooid. En dat zijn maar een paar dieptepuntjes.

Deze misère overkoepelt zijn hele debuutalbum Testimony. En natuurlijk het overkomen hiervan. Dit is een thema dat we al vaker hebben gehoord in het hip hop genre. Misschien dat Alsina daarom weinig indruk maakt. De echte reden is waarschijnlijk dat hij het nogal overdrijft. Op “Make It Home” zingt hij tegen zijn geliefde wat ze moet doen als hij niet overleeft op straat. Het is moeilijk serieus te nemen, omdat het allemaal zo cliché is.

Een track als “FML” (Fuck My Life) begint veelbelovend, dankzij een rap van Pusha T en de rauwe vibe. Maar hoe meer het vordert, hoe meer het niveau naar beneden gaat door de overproductie en ondermaatse teksten en vocalen. Het gevoelig bedoelde “Mama” overtuigt ook totaal niet.

nicki minaj & august alsin in no love videoEen tweede thema op Testimony is seks en liefde. Op “You Deserve” geeft hij toe dat zijn meisje beter kan krijgen dan hij. Alsina is namelijk een bad boy. Cliché! Net als veel van zijn collega’s laat hij dat op expliciete wijze weten. Op “No Love” zingt hij dat hij écht alleen op seks uit is. Gaap. En “Porn Star” gaat precies over dat. In plaats van dat dit prikkelt, heeft het een slaapverwekkend effect. Het is gewoon zo onorigineel.

Wat ook niet helpt is dat Alsina’s zang dertien in een dozijn is. Veel mensen zullen zijn stem niet kunnen onderscheiden van Trey Songz of Chris Brown. Zij hebben in ieder geval een herkenbaar eigen geluid, maar de productie op Testimony is net zo generiek als de teksten. En dat terwijl hij met allemaal onbekende producers werkt, wat meestal juist een fris en vernieuwend geluid oplevert. Ook heeft Alsina weinig bereik, waardoor hij veelal op dezelfde manier zingt. Saai dus.

De finale van Testimony is verrassend goed. “Benediction” heeft een positieve toon en dat werkt veel beter dan alle drama. De aanstekelijke singles “I Luv This Shit” en “Numb” sluiten het album af en weten het enigszins te redden.

Natuurlijk is er zeker een publiek voor August Alsina. Mensen die smullen van de cliché’s op Testimony zullen er veel plezier aan beleven. Maar als je méér dan alleen het minimum wilt, kun je beter wachten op de nieuwe albums van Trey Songz en Chris Brown. Of een écht goede hip hop cd opzetten.