Amel Larrieux "Ice Cream Everyday"Soul en jazz zijn goed te combineren, maar Amel Larrieux doet het als geen ander. Als ze in 2000 debuteert krijgt ze labels als ‘acid jazz’ en ‘experimental soul’ opgeplakt. Maar haar muziek is meer dan dat: jazz en soul met vleugjes r&b, folk, hip hop, dance, blues en wereldmuziek. Op Ice Cream Everyday valt hier weer volop van te genieten.

De stem van Amel Larrieux is te uniek om met woorden te beschrijven. De Amerikaanse groeit op in een artistieke omgeving. Haar klasgenoten zijn tegenwoordig bekende jazz-muzikanten en haar ‘prom date’ is niemand minder dan Questlove van The Roots. Op haar achttiende ontmoet Amel (Arabisch voor ‘hoop’) Bryce Wilson. Als Groove Theory scoren zij in 1995 een hit met “Tell Me.” Het is een lekker R&B-deuntje, maar de stem van Larrieux maakt het zo veel meer.

Samen met haar echtgenoot werkt Larrieux daarna aan een solo-album. Begin 2000 komt Infinite Possibilties uit. De combinatie van verschillende muziekstijlen op tracks als “Get Up” en “Down” is vernieuwend en levert een klassieker op. Net als veel artiesten geraakt Larrieux daarna in de zogenaamde ‘sophomore slump’.

Amel LarrieuxMuzikale mengelmoes
Ook al maakt ze met Bravebird (2004) en Morning (2006) goede albums, ze zijn niet zo indrukwekkend als haar debuut. Met Lovely Standards (2007) slaat Larrieux de plank zelfs mis. Je zou denken dat een album vol jazzcovers goed uitpakt gezien haar achtergrond, maar het maakt deze verwachting niet waar.

Gelukkig slaat het roer nu weer om met haar eerste album in zes jaar. Op Ice Cream Everyday creëert Amel Larrieux haar bekende muzikale mengelmoes.

Rijk en divers
Op nummers als “You Don’t See Me” is het overduidelijk dat ze geïnspireerd is door de groten der jazz: ‘you walk-walk, you walk-walk by me.’ Op andere nummers vindt ze het genre bijna opnieuw uit door het te mixen met van alles en nog wat.

De teksten zijn ook weer diep. Haar liedjes zijn poëzie, maar dan ondersteunt door mysterieuze drums (“A Million Sapphires”), funky hip hop (“Berries & Cream”), duistere beats (“Danger”) of meeslepende piano (“Have You”). Ice Cream Everyday is zo rijk en divers dat niet iedereen het meteen zal waarderen. Maar er zijn enkele juweeltjes die niemand kan weerstaan.

Amel Larrieux "Orange Glow"Kippenvel
“Afraid” is een typisch Larrieux nummer, dat als water door je speakers vloeit. Vanaf 2:50 minuten gaat ze vocaal los in de koortjes en ad-libs op de voor haar zo karakteristieke wijze. Je kunt niet anders dan puur genieten van haar hemelse stem.

Op “Don’t Let Me Down” geeft Larrieux zich bloot met minimale muzikale begeleiding. ‘You have turned on the light and I’ve lost my sight, but my heart still remembers the sound.’ Het zorgt voor kippenvel.

Onbeschrijflijk
“I Do Take” is het klassieke liefdeslied dat elk Larrieux album bevat en geeft de uitdrukking ‘recht uit het hart’ een nieuwe betekenis.

Amel Larrieux is op Ice Cream Everyday weer volledig in vorm. Geen enkel nummer is hetzelfde, maar haar stem is zo warm dat het alles tot één geheel smelt. En al die verschillende vleugjes combineert tot een onbeschrijflijk geluid dat ervaren moet worden door iedere muziekliefhebber.

Amel Larrieux "Ice Cream Everyday"